מיט פיער טויזענד יאהר צוריק איז אויף איהםגעשוואומען בלויז א קליין „קעסטעלע“, אבער איזיענעם קעסטעלע איז געווען פערבארגען דער אוצרפון דער אידישער נאציאן. זיינע קליינע ברידערלאך האט מען געשליידערט אין טייך, אבער דערשיקזאל פון דיעזען קינד איז געווען פון איהם צומאכען א גרויסען פעלדהערר, צו בעפרייען זיינעברידער פון שקלאפעריי אונד צו פראקלאמירעןברודערליכע אויף דער ערד אונד געטטליכע אייניג-ניגקייט אין היממעל. . . .
אין אלעקסאנדריא האבען מיר פערבארכט אונד געפעהר פיער שטונדען אונד אויף דעם נעכסטען טאג, אום זיעבען אוהר פריהמארגענס זיינען מיר געקומען נאך פארט סאיד.
פּאָרט סאַאיד איז א קליין שטעדטעל, וועלכעס איז געבויעט געוואָרען צוזאַמען מיט דעם סועץ קאַנאַל, וועלכער שיידעט אָב אזיען פון אפריקא אונד פערבינדעט דעם ים סוף מיט דעם ים הנדול. אין פּאָרט סאַזיר האָבען מיר געהאַל-טען שבת אונד, אייפווכענדיג א כשר'ן רוססישען אידעל, האבען מיר ביי איהם גענאָסטען פון איין עכטען ליטווישען קוגעל. א שטיקעל קוגעל אין מצרים איז פיעל טהייערער וויא א גאנצע „חופה“ וועטשערע“ אויף דעם ווילנער שוהלדהויף. . . .
שטעהענדיג ביים סועץ-קאנאל אונד בעטראכטטענדיג דיעזען ריעזען מאסע פון ארבייט, טאלענט, זשעניע אונד הונדערטע מיליאנען גאלד, האבען מיר אונז אונוויללענדיג ערינערט אן דעם פאטער פון דיעזען קינד, אן דעם גרינדער פון קאנאל, אן דעם געניאלען פערדינאנד דע לעססע, וועלכער איז דורכגעשוואומען דעם סועץ מיט זאפיעל עהרע, שטאלץ אונד גלאנץ אונד איז דערטרונקען געווארען אין פאנאמא מיט זאפיעל שמוץ, שאנדע אונד שפאט. עס איז שווער צו געפינען אין דער וועלטגעשיכטע נאך א פערזאן, וועלכער האט דורכגעמאכט אין זיין לעבן בענצסיס צוויי פערשיעדענע מאמענטען. אויף דיא וואגשאל פון אונזער שיקזאל דארף האבען געוויסע גרענצען; אבער אין דיעזען פאלל איז זיא ארויס פון דיא גרענצען אונד האט אייבעראשט דיא גאנצע וועלט. איין זייט וואגשאל איז אויפגעהויבען ביז צום היממעל אונד דיא צווייטע זייט איז ארונטערגעזונקען ביז צום אבגרונד פון דער ערד. דער פאלל פון נאפאלעאן ביי וואטערלאא איז ניט געווען אזוי שמעצליך
סען גלאנץ אונד פראכט אויף דיא הייליגע בערגפון יהודה אונד אין דיא הייליגע טהאלען פוןציון. אונד צוזאממען מיט דיעזער שטיממע הערטזיך נאך אויף דיא וועללען פון דעם מיטלענדישעןים דער גערויש פון דיא אייזערנע קעטטען, איןוועלכע מען האט געבראכט געשטיעדטערהייטאונזערע ברידער נאך גריעכענלאנד אונד רוים,אום זיך צו ראנגלען אין דיא דארטיגע צירקען מיטדיא צורייצטע לייבען אונד טיגערס. ביידע דיעזעשטיממען פעראייניגען זיך אין א שרעקליכען וויעדערקול,אונד דאס הארץ ווערט פערצאפעלט פוןאנגסט אונד שמערץ.
אבער וואצו זאללען מיר ערוועקען אלטע וואונדען, וואצו זאללען מיר אויפדעקען דיא פערבארגענע סודות פון ים? דיא אויבערפלעכע פון דעם ים איז יעצט רוהיג אונד גלאט, אונד דיא אויפדעקען פון אונזער פאלק איז ניט צו נעהמען ראכע, זאנדערן צו פערצייהען אונד פערגעבען. מיר וויללען פערגעסען דאס אלטע אונד זיינען בערייט צו מאכען דיא רעכניג מיט דער געשיכטע אהנע פראצענט אונד זאגאר אונטער דעם קרן. מיר שטרעבען פארווערט מיט לייב אונד זעעלע צו אונזער גליקליכער צוקונפט, אונד וואס עס טהוט זיך פון הינטען וויללען מיר ניט הערען אונד ניט וויססען. עס מעג דאנגערן אונד בליטצען איבער אונזערע קעפף, דער שטורמווינד אונד אוראגאן מעגען נאך פיעל שטארקער ווערען, אללעס מעג זיין געגען אונז, אבער ווען דיא געשיכטע האט אונז אבגעהיט אין פערלויף פון ניינצעהן יאהרהונדערטע, זא איז שוין יעצט צו שפעט אונד אונזער ענדליכער זיעג איז זיכער וויא דער טאג. מיט אונזער נאציאנאלען פאקעל אין דער האנד זיינען מיר דורכגעגאנגען דיא לאנגע נאכט פון פינסטערניס, אבערגליבען אונד אינקוויזיציאן אונד דערזעלבער פאקעל וועט אונז ארויפפיהרען אויף דעם ריכטיגען וועג אונד מיר וועלען עררייכען אונזער גליקליכע צוקונפט. . . .
אויף דעם זעכסטען טאג פון אונזער רייזע, אוםניין אוהר מארגענס זיינען מיר צוגעשוואומען צודער אוראלטער האפענשטאדט פון עגיפטען, וועל-כע איז געקרוינט מיט דעם נאמען אלעקסאנדריא.ביי אלעקסאנדריא פאללט אריין דער טייך נילוסאין דעם מיטלענדישען ים. היינט זעהט מעןאויף דיעזען טייך גרויסע דאמפפישיפען מיטאללע איינריכטונגען פון דער נייער צייט. אבער
