מהורם פון בבל, אדער „אסימילאציאן“, ווען איר ניגע פון ישראל'ס אדלערס זיינען ענטלאפען פון אידישען לאנער דורך א הינטער־מהיר צום לאנער פון שטארקען....
מיר האבען זיך געזעצט פערוהען אין בלאטע אוןמיר האבען אויסגעפונען אז אט, אס פלאטצט איןנאצען דער באלאן; פון כנסת־ישראל. פלוטצלונגהאבען מיר פערקירוועט אונזער באלאן צום הר־הזתים וואו דיא נביאים שלאפען, און דער גייסטפון דיא „חובבי ציון“ איז געפארן געווארן.מיר האבען אזוי געטריבען אונזער באלאן א רעכ־טע צייט אין דיא דירעקציאן פון בארג לבנון, אוןמיר האבען זיך וויעדער פערוהט אום צו אטהמעןעטוואס פרישערע לופט. אונזער באלאן האט אן־געפאנגען זיך לאזען נידריגער, ביז מיר האבען פער־פלוטצלונג געפונען נייע כחות און מיר האבען פער־קירוועט אונזער נאציאנאלען באלאן צו באזעל —דער נעסט פון פאליטישען ציון.
אבער זיינען מיר שוין אנגעקומען? דער פינפ־טערציון-קאנגרעס, וואס האט זיך עבען נעענדיגטאין באזעל, מורטעלט אונז אין אויער אז מיר נעהןיעצט אין ריכטיגען וועג. דיא בענייסטערונג פוןדיא ציוניסטען אין אללע ווינקעלאך פון ערד־קונעל וואו יעקב'ס אייניקלעך זיינען פערשפרייט—דיאזע בענייסטערונג קריענט אימטער מעהר פייעראון דיא פראמינענטע אנטי־ציוניסטען קומטען צו אונז מיט טרעהרן פון פריידע אין דיא אויגען. עס קען זיין אז דיא פראקטישע טהעטיגקייט פון פיעלעציוניסטען דרעמילט נאך א ביסל און זיי פערשטעהןנאך ניט אין נאנצען דיא אויפגאבע, אבער אזויגעהט עס מיט יעדע נייע אידעע.
מיר שטעהן אין דיא ריכטיגע דירעקציאן—זאנעןמיר—און אונזער באלאן זעהט פאר זיך א וואונד־דערבארע פאנעראמא: פון איין זייט דיא געראט־ענע פעלדער און וויין־גערטנער פון דוד המלך'סגעוועזענע הויפטשטאט, וואו יעדער שטיין האט אהיסטאריע, און יעדער בערגעל א ביא־גראפיע; פון דער אנדערן זייט זעהן מיר א גרוד־סען פאלאסט פון א פאליטישען סענאט, אויף יעד־נעם פלאטץ וואו דער אלטער שטייגערנער בר־טנן,דער כותל מערבי, שטעהט און טרויטט דיאלעצטע צוויי טויזענדיאהר.
מיט דיעזען נומער פאנגט אן דער „המכבי“ א נייע ריכטונג אין דיא אידישע אפטהיילונג פון מאנאטליכען זשורנאל וואס איהר לעזט יעצט. מיר געבען צו אז ביז יעצט איז דיא אידישע אב־טהיילונג פון אייער זשורנאל ניט נעוועזען וואס דיא אידישע לעזער האבען ערווארטעט און דיא רעדאקציאנס־קאמיטע האט דארום איבערגענעד־בען דיא רעדאקציאן פון דיא אידישע אבטהיילונג צו ג. זעליקאוויטץ פון טאגנעפלאט, וועלכער דארף קיינע הסכמות, און ער וועט פאזיטיוו מאכען איין ערפאלג פון דיא אבטהיילונג זאגאר פיר דיא ניגע וועלכע לעזען ענגליש. אונזער מאטטא איז: We study to please „מיר שטודירען וויא צו גע־פעלען אונזערע טויזענדע לעזער אין גאנצען לאנד“, און מיר ערווארטען דאסזעלכע פון אונזערע לעזער, אויף זייא זאללען נושא־הן זיין ביי דעם „המכבי“, און אריינשיקען סובסקריפשען־געלד ניט וועניגער וויא פיר א יאהר. מיר מאכען אויפמערקזאם דיא פערשיעדענע ציוניסטישע סאסייעטיס אז מיר ווע־לען מעהר ניט שיקען אונזער זשורנאל צו דיא מעטפערס מיט דער האפנונג אז זייא וועלען אפשר מיט דער צייט בעצאהלען. מיר וועלען פאזיטיוו מעהר ניט שיקען דעם „המכבי“ צו אדרעסען, פיר דען דיא פערזאן שיקט אונז אריין פאראויס פאר א יאהר סופסקריפשען־געלד. דער „המכבי“ וויל זיך אויף קיינעם ניט אנווארפען, דען ער איז דער איינציגער אידישער זשורנאל אין אמעריקא, און ער וועט דעם מאנאט ענטהאלטען א וואהרען אל־בום פון ליטעראטור, קונסט, ציוניסטישע טהעטיג־קייט, פאזיטי און אויך נייעס פון אללע פיער ווינקעלעך פון ערד־קונעל, איבעראלל וואו דער ציוניזם האט זיך געבויט א נעסט.
* * *
אויב מיר זיינען א פאלק, אדער א גרויסע פא־מיליע. קען קיינער ניט אבלייקנען אז מיר האבען געטריעבען דעם באלאן פון כנסת־ישראל אימטער העכער אין דיא לעטצטע הונדערט יאהר. דער ערשטער פליה איז געווען דער באלאן פון השכלה, ווען דער גרויסער מאזעס מענדעלסזאהן האט אונז געגעבען דעם סיגנאל פון בילדונג: מיר האבען געקירוועט דעם באלאן א רעכט ביסל צו בערלין. מיר האבען זיך אבגעשטעלט אנזאמלען פרישע קרעפטען און דער נעכסטער פליה איז געווען צום