The Maccabaean · Vol. II, No. 2 · February 1902
125printed page
scan 73 of 80
February, 1002.1
THE MACCARÆAN.
125

בעסער צו פיעל מורא האבען וויעדער צו מוטהיגאלעס אונטערנעהמען. דער קאנגרעס וועהלטפריי זיינע טוהער און האט דאמיט אויפזיכט אי-בער דער באנק. און דערינען ליענט דער ווערטהפון דער איינריכטונג. עס מוז געגעבען ווערעןעפענטליכע רעכנונג איבער דער פערוואלטונג. דיאמיטעל וואס זיינען פאראן פיר דעם פאלקסצוועקקענען ניט נאך זייערע אונריכטיגע מיינונגען פער-ווענדעט ווערען צו עפעס אנדערעס. דיעזער פי-נאנס-אינסטיטוט מוז געפיהרט ווערען נאך דיאפרינציפיען וואס דער קאנגרעס האט בעשטימט,און מיט דער זארגע פון א טרייען פאמיליען-פא-טער וואס ציטערט איבער דיא זייניגע. און יעצטאז דיא באנק עקזיסטירט קענען מיר געהן צו דעראויספיהרונג פון דעם פלאן, וועלכען אונזער פער-שטארבענער פריינד, דער היידעלבערגער אוני-ווערזיטעטס פראפעסאר שאפירא, האט פארגע-לעגט דעם ערסטען קאנגרעס: דיא שאפונג פון אנאציאנאל-פאנד. דיא קאלאניאל-באנק אין לאנ-דאן וועט זיין דיא דעפא-שטעלע, דארטהין זאללזיך דער פאנד זאמלען. אין פערלויף פון אונזערעפערהאנדלונגען וועט איהר דעם נייען פלאן הערעןאון דערקענען און דאריבער בעשליסען. דאספאלק זאל ניט נאר דער גרינדער, אנדערן אויךדער אייביגער בעל-הבית זיין פון דעם אייגענס וואסאיז צו זיין צוועק. דאדורך ווערען אויסגעשלאסעןווירקליכע פערוואנדלונגען פון דעם פאנד וואס זיינען ניט נאך דעם וויללען פון דעם גרינדער.

און אזוי קענען מיר אין א געוויססען זינען זאגעןאז מיר זיינען פערטיג מיט אונזער ערס־טעראויפגאבע. דיא אינסטיטוציאנען זיינעןמאנכע נור אנגעדייטעט און קענען פערפעסערטווערען, אבער זיי זיינען פאראן. דאס אידישעפאלק קען זיי אויסבויען, פערשטארקען און פער־נוטצען, ווען עס וויל. מיר האבען זיך בעמיהטיעדע זאך איינצוריכטען אונפערזענליך, עס זאללקיין זאך ניט היינגען אן א געוויסען פערזאן, דענןנאר אויף אזא אופן קען א זאך אייביג שטעהען.קיין איינציגער פון אונז איז היינט ניט מעהר אזאפערזאן וואס מען קען אהן איהם ניט אויסקומען.האטש ווער עס וועט פון אונז פערשווינדען, אדעראונזערע רייהע פערלאזען, דיא זאך געהט ווייטער.

וויא שנעל אדער וויא לאנגזאם עס וועלען איינ טרעטען דיא ווירקונגען וועלכע מיר האבען פאר

געמיינט אז מען קען צו זיי ניט צוקומען. דאמיט איז אפער אונזער ביסעל ארבייט אפגעטאן. איהר קוקט עס היינט נאר ארום.

דורך אונזערע פעראיינען איז געקומען אין יודענ-טהום אונערווארטעטער לעבען. עס זיינען פאראן פיעלע איינציגע אנשטרענגונגען, דיא וואס מא-כען אויס צוזאמען עטוואס מעכטיגעס. דיא גיי-סטיגע און מאראלישע וואהלטהאטען פון דעם ציוניזם זיינען שוין היינט בעדייטענד. דאס קענען אויך אונזערע גענגער ניט אבלייקענען. שוין איז א גענצע מחנה פון פאעטען, קינסטלער און געלע-רענטע דורך אונזער אידעע אויפגערופען און פער-גייסטערט געווארען. נאך מעהר וואונדער: זייא זיינען ניט אלע אידען. דאס איז א בעווייז אז מיר פרעדיגען און ערשטרעבען אלגעמיין מענשליכעס. און אין מאנכע דונקעלע ווינקלען פון אונזערע ארעמע פאללען שוין ליכטיגע שטראהלען, טאינבי האללס, פאלקספילדונגס-הייזער, ווערען געגרינדעט אין פיעלע ערטער, אין דער שולע און אין ער-הויבט זיך וויעדער א אידעאל פאר דער יוגענד. אין דיא אוניווערזיטעטען איז א נייער גייסט אריין אין דיא סטודענטען. ארבייטער און האנדעלס-אנגעשטעלטע קומען צוזאמען צו העכערע דיסקר-סיאנען, דערצו ווערט געזארגט פיר דיא קערפער-ליכע אויספילדונג אין טורן פעראיינען, פיר אונ-טערהאלטונג אין געזאגנ-פעראיינען. חברות צו געגענזייטיגע אונטערשטיצונג ווערען געשאפען. און דאס אלעס אין נאמען פון ציוניזם. אבער מיר קענען דיא אינסטיטוציאנען נאר מאכען, דאס פאלק אליין מוז זיי ווייטער אויפהאלטען און אויס-האלטען.

און דאס גילט פריהער וויא צו אלץ אויך צו דעם פינאנציעלען אינסטרומענט פון אונזער בעוועגונג. דיא אידישע קאלאניאלפאנק אין לאנדאן איז היינט פעהיג צו ארבייטען. דיא געגנער האבען פון אנפאנג פיר איהר א שלעכטען סוף און נבואה געזאגט. עס זיינען אבער ניט געווען קיין גרינדער-פערדיענסט, קיין חלק געהמען, און איבערהויפט קיין שום פרנסה דאביי פיר דעם אויפזיכטסראט, דיא פערוואלטער האבען קיין אנדער בעשטרעפען ניט געהאט וויא דיא זיכערונג פון דעם אייגענס, וואס געהערט צו דער געזעללשאפט, געגען אללע גינפאהרען. מיר מוזען אויך ווייטער דאפיר זאר-גען אז דער אייגענס זאל געהיט ווערען מיט דער גרעסטער געוויסענהאפטיגקייט, שפארזאם, און