א כלאט היסטאריע
געווידמעט צום היסטאריקאל קלאסס פון דיא תפארת ציון, פיטסבורג, פא.
הנרות הללו אנו מדליקים על הנסים ועל הנפלאות שעשית לאבותינו בימים ההם ובזמן הזה.
בערונג (1) פון דער שטאדט ירושלים [169 ב. כ.] אויסגעהרג'עט 50 טויזענד אידען. (2) דאן האט ער אויסגערויבט דיא אוצרות פון בית המקדש אונד גענומען צווינגען דיא אידען, מיט דיא גרעסט' טע אכזריות, זיי זאלען זיך אפזאגען פון זייער הייליגער תורה, פון זייער ריינער אמונה, פון זייערע עדלע אידעאלען. ער האט בעפעהלט צו שטעלען א צלם בהיכל אונד פערשטוצט דעם מזבח. (3) דיא אידען האבען געליטען דיא שרעקליכסטע רדיפות, טויזענדע האבען זיך מקריב געווען אויף קדוש השם, אבער "ווען דיא נויט איז אם גרעסטען איז דיא הילפע אם נעכסטען". אונזער פאטריאטישער העלד מתתיהו בן יוחנן הכהן מיט זיינע 5 זיהן, יוחנן, שמעון, יהודה, אלעזר אונד יונתן זיינען אויפגעטרעטען געגען באכחידום (4) מיט זיין גרויס ארמעע אונד האט געזיעגט. באכחידום'ן האט מתתיהו פעריאגט. דאס איז געווען מתתיהו'ס לעצטער זיינע, באלד האט מען איהם געגעבען א ווינק ער זאלל קומטען אין שרפים-לאנד. ער האט פערופען זיינע 5 קינדער אונד פיר זיי א שטיק מוסר געזאגט, וויא זיי זאללען זיין פעראייניגט אונד קעמפפען פיר זייער זעלבסטשטענדיגקייט, פיר זייער נאציאנאלע פרייהייט, פיר זייער היימאטליכע לאנד. יהודה'ן האט ער בעשטימט אלס גענע
(1) דעם ערשטען מאָהל האָט איינגענומען דיא שטאדט ירושלים, אזוכיוס קעניג פון מצרים, 981 ב. ק. זעה מלחמות היהודים, ח"ב, פרק י"י.(2) זעה קורא הדורות כנ"י ש"א.(3) זעה מלחמות היהודים ח"א ס"א.(4) באַכחידום איז געווען דער אַנפיהרער איבער אַנטיוכוס'ס גאַנצער אַרמעע.
הנרות הללו—וויא ערגרייפענד זיינען דיא ערינדגערונגען וואס דיעזע חנוכה ליכטלעך רופען ארויסאין אונזערע געדאנקען! הנרות הללו, דיעזעלבעליכטלעך האבען געשיינט אין דער מנורה וועה'רענד הונדערטע יאהרען פון דיא אלטע גוטע ציידטען, ווען אידען זיינען געזעסען איש תחת גפנוותחת תאנתו; זיי זיינען געווען גליקליך און גע'לעבט רוהיג און אין פריעדען. אבער "וישמן ישרוןויבעט", זיי האבען זיך אנגעהויבען שעמען מיטדעם נאמען יוד. א נייע בעווענונג איז ענטשטאנדדען; אידישע נאציאנאל פעררעטהער האבען אנדגעפאנגען צו פרעדיגען; אססימילירט זיך, גריכדזירט זיך. און זיינען אין דער טהאט דאמאלסגעוואָרען גאנצע אמעריקאנער—איך מיין גרעקען—זיי האבען געדיענט פנפשם ופמאדם צו ווענוס(הממונה על תאות בשרים), צו באכוס (הממונהעל הנפן ועל פרי הנפן), עס האט שוין געהאלטעןאזוי שמאל, אז נאך איין וויילע וואלט איבער דיאפיעלע אססימילאטארען חלילה פערלאשען געוואָרענדער נאמען יוד. נור "הנה לא ינום ולא ישן שומרישראל", באלד האט זיך בעוויעזען נאטטס וואונדדער, א זאך וואס האט זעהר אפט פאסירט איןדעם אידישען היסטארישען לעבען.
דיא רעגיערונג פון אלכסנדר מוקדן אונטער וועל-כע אידען האבען געלעבט פריעדליך, איז אונטער-גענאנגען אונד א טהייל פון זיין וועלט'רייך איז געקומען אונטער דיא דעספאטישע העררשאפט פון אנטיכוס עפיפאנום, דאס הייסט "דער ער-לויכטעטע", אזוי האט ער זיך זעלבסט א נאמען געגעבען; אבער אין דער וועלטגעשיכטע רופען איהם זאגאר דיא היסטאריקער פון דיא אמות העולם עפימאנום, דאס הייסט, דער משוגענ'ער. דיעזער בלוטיגער טיראן האט ביי זיין צווייטע עראד-