The Maccabaean · Vol. I, No. 2 · November 1901
97printed page
scan 41 of 48
November, 1901.]
THE MACCABÆAN.
97

וויא אזוי איז איהם נעקוממען אויפ'ן זינען אזא פראנע צו שטעלקען.

חצקעל האָט דארויף נעענפערט :

איך האָב איינמאָל געלערנט אין דיא עבריטייטש פון א הייליגען ספר : „איך ווייס ניט.“האָב איך זיך איינגעקוקט דיא ווערטער אין עברי,שטעהט דאָרט : „אני לא יודע“, האָב איך זיך גע־וואונדערט אז דער הייליגער טייטש וואָס ווייסאלעס זאָל ניט וויססען דיעזע ווערטער, האָבאיך געפרעגט ביי אונזערע געלערנטע אונד אלעהאָבען מיר געענטפערט איך ווייס ניט. האָב איךביי זיך געטראַכט אז דער הייליגער טייטש ווייסדאס נישט אונד קיינער פון אונזערע געלערנטעאויך ניט, וועט דאָך שוין דער רשע דער משומרגעוויס ניט וויססען וואס דער טייטש איז פון „אנילא יודע.“

א הויכקלאנגענדער נעלעכטער האט אויסגעבראכען נאך דיעזער ערקלעהרונג, נור דער רב איז נעבליבען ערנסט.

„נוטער חצקעל“, האָט ער זיך אָבנערופען אלס עס איז עטוואָס שטילקער נעוואָרען, „איך האָב נעוואָללט פון דיר מאַכען א לומדן, אבער דאס איז, וויא עס וויזט אויס זעהר שווער. דעננאך איז דיין טהאט ווערטה בעלאהנט צו ווערען. קיין לומדן וועסטו ניט זיין, אבער דוא קענסט ווערען א נר טער שמש אין אונזער נרויסער שוהל אונד נאָסט זאָל דיך מעהר בעלאהנען.“

דעם רב'ס וואונש איז ערפיללט נעוואָרען. חצקעל האָט נעקראָנען דיא שטעללע פון א שמש. אין דער גרויסער שטאָדט איז ער אין קורצען נעד וואָרען מעהר מענש אונד מען האָט איהם נאך א נעוויססע צייט נעגעבען א נאנץ אנשטענדיגע פרוי פון איין אנגעזעהענע בעל הבית'שע הויז אונד חצקעל האט נעפיהרט א נליקליכען לעבען.

ארויסגעשלעפט פון וואססער ; אבער ער איז פון דאןאן פערשוואונדען אונד מעהר האט מען פוןאיהם ניט געהערט.

דיעזע נאכריכט איז באלד בעקאנט געוואָרען אין נאנצען לאנד. אלע האָבען געלאכט איבער דיעזען גרויסארטיגען וויטץ, מיט וועלכען דער לעהרטער משומר איז אזוי לייכט בעזיעגט געוואָרען, אונד יעדער איז געווען ערשטוינט וויא קומט אייגענטליך חצקעל, וועלכען מען רופט פויער, צו אזא רייכען איינפאלל.

אין איינער פון דיא גרעסטע שטעדט אין דער ליטא האט דער רב, וואס איז געווען בעריהמט אלס א גאון אויך ערפאהרען וועגען דעם אונד בע־ שלאססען דיעזען חצקעל צו לאזען ברענגען אונד איהם אויסצובילדען, אז ער זאל אין דער טהאט ווערען א שטיקעל למדן.

אין א נעוויסען טאָג זיינען צו דעם אָרעמען, קליינשטעטעלדיגען שוסטער נעקוממען שלוחים פון דעם בעריהמטען רב אונד נעפונען וויא ער זיצט בייא זיין נעוועהנליכער ארבייט אונד פערריכט שטיוועל. עס האָט נעדויערט א לענגערע צייט פון זייא האבען איהם נעקענט נעבען צו פערשטעהן וואָס מען ווילל פון איהם, אונד נאָך לענגער ביז זייא האבען איהם איבערגערעדט ער זאָל מיט זיי פאָהרען. דאן ערסט, אלס דיא דריי רבנים אונד די נאנצע שטעטעל דיינען צו איהם צוגעשטאנען האָט חצקעל געמוזט איינווילליגען.

נאך פערלויף פון 14 טעג רייזע איז חצקעל נעד בראכט געווארען אין יענע גרויסע שטאדט, וואו ביין רב אין הויז האבען שוין אויף איהם געווארט איין אסיפה פון דיא גרעסטע גבירים אונד לומדים, וועלכע זיינען ערשטוינט געווארען צו זעהן אז דיעזער זעהר נפש האט געזיעגט אין א דעבאטע. דער רב האט איהם נאנץ פיין אויפגענוממען אונד געפרעגט